De financiële markten: stand van zaken
Door Yves Kazadi, Senior Analyst - 11/03/2026
Oorlog in het Midden-Oosten: moet u zich zorgen maken over uw beleggingen?
Het uitbreken van de oorlog in Iran en de verspreiding ervan naar het hele Midden-Oosten doen de onrust op de financiële markten weer oplaaien. Beleggers vrezen vooral voor een nieuwe energieschok als gevolg van het besluit van Iran om de Straat van Hormuz te sluiten, waar bijna 20% van de wereldwijde olievoorraad doorheen wordt vervoerd.
Op de markten bereikte een vat Brent-olie op 9 maart een piek van 119 dollar, een stijging van 64% sinds eind februari1. Ook de gasmarkt blijft niet gespaard: QatarEnergy heeft zijn productie van LNG (vloeibaar aardgas)2 stopgezet, wat bijdraagt aan de prijsstijging. De Nederlandse TTF-gasprijs, de referentie in Europa, steeg daarmee tot boven de 60 euro, bijna het dubbele van het niveau van eind februari.
Winstnemingen
Wat de beurzen betreft, hebben de Europese en opkomende markten bijzonder te lijden gehad sinds het begin van de Israëlisch-Amerikaanse aanvallen in Iran. Dat is niet echt verrassend.
Enerzijds blijven zowel Europa als Azië belangrijke importeurs van koolwaterstoffen. Zelfs midden in de energietransitie blijft gas onmisbaar om de Europese elektriciteitsvoorziening te garanderen, vooral in deze periode van het jaar, en om de elektrificatie van de economie te ondersteunen. Anderzijds hebben deze markten zich de afgelopen kwartalen bijzonder onderscheiden. Ze worden dan ook als eerste getroffen door de winstnemingen van beleggers. Zo zijn bepaalde beleggingen in Aziatische technologieaandelen bijvoorbeeld herverdeeld naar grote Amerikaanse technologieaandelen, terwijl de dollar ondanks de recente twijfels een veilige haven blijft in tijden van crisis.
Een geruststellende geschiedenis
Moeten we ons daarom zorgen maken? De geschiedenis van de markten nodigt uit tot relativering. Geopolitieke gebeurtenissen hebben doorgaans een grote impact, maar die is vaak van tijdelijke aard. Gemiddeld herstellen de beurzen zich al na drie maanden3 weer tot hun oorspronkelijke niveau. Het belangrijkste tegenvoorbeeld blijft de Jom Kipoeroorlog in 1973, die leidde tot de eerste oliecrisis en de wereldeconomie in een recessie stortte, waardoor de beurzen in een langdurig dalende markt terechtkwamen.
In dit stadium is het echter nog te vroeg om te spreken van een vergelijkbaar scenario. Enerzijds beschikken de landen over strategische oliereserves. De G7-landen hebben overigens al aangegeven dat ze bereid zijn deze indien nodig in te zetten om de spanningen op de energiemarkten te verminderen. Anderzijds zijn de huidige prijsstijgingen niet te vergelijken met die van de eerste oliecrisis, toen de prijs per vat meer dan verviervoudigde. We mogen niet vergeten dat de OPEC-landen toen vrijwillig hun productie hadden teruggeschroefd en zelfs een embargo hadden afgekondigd tegen bepaalde landen. Ter vergelijking: momenteel gaat het vooral om logistieke verstoringen.
Tactische aanpak
In deze context is het niet echt nodig om uw beleggingsstrategie op lange termijn te herzien. De tactische aanpak kan daarentegen op twee belangrijke punten worden aangepast om zo goed mogelijk aan te sluiten bij de trends op de markten. Enerzijds op korte termijn de voorkeur geven aan bedrijven die het minst gevoelig zijn voor de stijging van de grondstofprijzen die in voedingsmiddelen worden gebruikt (cacao, suiker) en de blootstelling aan kleine en middelgrote kapitalisaties verminderen, omdat zij vaak minder speelruimte hebben om de stijging van de kosten snel door te rekenen. Anderzijds lijken bepaalde marktsegmenten beter gepositioneerd in een dergelijke omgeving. Dat geldt uiteraard voor de energiesector en de grondstoffensector. Maar ook, in bredere zin, voor zogenaamde laagvolatiele aandelen: bedrijven die essentiële goederen en diensten aanbieden die onmisbaar zijn voor zowel huishoudens als bedrijven. Hun veerkracht is in tijden van grote onzekerheid extra gewild.